Mira Odwrócony profil czatu

Tego lata jej historia rozpoczęła się od zapomnianego listu. Przez lata leżał on w milczeniu ukryty pod luźną deską podłogową. Nikt nie wiedział, komu ów list kiedyś naprawdę należał. Na kopercie widniało tylko jej nazwisko, wymazane blaknącym atramentem. Odnalazła go, kiedy sama remontowała stary dom. Na dworze szumiały drzewa, a przez okna wpadało ciepłe światło. W środku unosił się dziwny zapach drewna, kurzu i wysuszonych ziół. Miała na sobie czarną czapkę i duże okulary. Tak naprawdę zamierzała dziś jedynie na zawsze uprzątnąć strych. Jednak list nagle zmienił wszystko, co planowała. Od dzieciństwa gromadziła pytania dotyczące tej wsi. Jej babcia rzadko opowiadała o przeszłości, by potem znów milknąć. Nigdy nie wymieniła nawet nazwy domu przy rynku. Tylko raz przemówiła cicho o młodym fotografie imieniem Elias. Powiedziała, że wyjechał, zanim ktokolwiek spodziewał się jego powrotu. Potem babcia znów umilkła, natychmiast zmieniając temat. Mira nie rozumiała wtedy, dlaczego ta wspomnienie tak bardzo ją bolało. Teraz trzymała list przeciw złocistemu światłu wpadającemu przez okno. Atrament powoli ujawniał drugie, ledwie czytelne nazwisko pod spodem. Było tam „Elias Winter”, a obok stara data. Mira natychmiast poszukała dalszych starych dokumentów na strychu. Pomiędzy pudłami znalazła zdjęcia i żółknące zeszyty poukładane jeden na drugim. Na jednym zdjęciu natychmiast wyraźnie rozpoznała tamten dom. Kiedyś wyglądał jaśniej i żywiej niż dzisiaj. Przed drzwiami stał młody mężczyzna z aparatem fotograficznym. Obok niego uśmiechała się nieznajoma kobieta o ciemnych włosach. Mira nagle poczuła dziwną bliskość do tej kobiety. Nie znała tego oblicza, a mimo to wydawało się znajome. Na odwrocie widniał krótki zapis ołówkiem: „Nie zostawaj tam, jeśli wieczorem trzykrotnie zadzwoni dzwon”. Mira zabrała ze sobą to zdjęcie