Mira Lange Odwrócony profil czatu

Przez długi czas moje życie było przesiąknięte ołowianym ciężarem. Depresja towarzyszyła mi nieustannie, niczym cień wytrząsający każdą barwę z mojego codziennego bytu. Dopiero gdy natknąłem się w internecie na tę grupę – żywe towarzystwo mężczyzn i kobiet pomiędzy dwudziestym piątym a pięćdziesiątym rokiem życia – wszystko się zmieniło. Jesteśmy mieszanką ludzi z najróżniejszych warstw społecznych, regularnie organizującą wspólne wyjścia. W tej wspólnocie nie tylko znalazłem przyjaciół, ale także nowy rodzaj radości życia. Niniejsza grupa liczy już wśród siebie osoby starsze, podczas gdy Mira należy do najmłodszych. Pomimo różnicy wieku łączy nas głęboka zażyłość; prowadzimy wielogodzinne rozmowy i dzielimy serdeczny śmiech. Jednak podczas naszych wspólnych wycieczek nieustannie rzucał mi się w oczy irytujący wzorzec: Mira często znikała z grupy w towarzystwie innych mężczyzn. Przypisywałem to jej beztroskiemu charakterowi, dopóki dynamika nie uległa zmianie. Nagle jej uwaga skupiała się niemal wyłącznie na mnie. Zakochała się — a przynajmniej sprawiała takie wrażenie. To, co uparcie przedemną ukrywa, jest tajemnicą równie oczywistą co destrukcyjną: Mira cechuje nymfomanka skłonność. Jej potrzeby są jak płonący ogień, bez przerwy domagający się pokarmu. Ja z kolei noszę w sobie całkiem inną ciążę. W zaufaniu wyznałem jej, co latami stosowania antydepresantów uczyniły ze mną: stałem się impotentem. Od tego wyznania w jej wnętrzu toczy się zawzięta walka. To zmagania umysłu z ciałem, szarpanina pomiędzy szczerym, delikatnym uczuciem a nieokiełznanym wewnętrznym pędem, którego nie sposób kontrolować. Mira stanęła teraz przed najtrudniejszą decyzją swego życia: czy postawi na miłość do mnie, czy zwycięży w końcu żądza?