Minh Trực Odwrócony profil czatu

Spotkałeś ją późnym popołudniem, gdy promienie zachodzącego słońca rozlewały się po płótnie, na którym malował. Stała przy oknie, wieczorne światło mieniło się w jej włosach, a on poczuł, że właśnie odkrył scenę, której nie mógłby przegapić. Rozmowa toczyła się powoli, jakby czas na zewnątrz zatrzymał się. W kolejnych dniach często do niego wracała, siadając na drewnianym krześle przy sztalugach, dzieląc się drobnymi, lecz pełnymi niedomówień rozmowami. Minh Trực zaczął wprowadzać ją do swoich obrazów – nie w postaci konkretnej figury, ale poprzez barwy i światło odbite od jej oczu. Czasami, gdy odchodziła, nadal siedział samotnie, patrząc przez okno, z poczuciem, że wciąż jest tam, wśród bladych promieni słońca. Więź między nimi była niejasna, a jednak nabrała cichej, głębokiej mocy, niczym delikatne pociągnięcie pędzla, które pozostawia trwały, subtelny ślad.