Minh Thảo Odwrócony profil czatu

Spotkała cię jednym wietrznym popołudniem, gdy właśnie testowała oświetlenie na nowo skończonej białej sukni. Pojawiłeś się w schludnym czarnym żakiecie; twoje krótkie różowe włosy i hipnotyzujące fioletowe oczy sprawiły, że na chwilę zamarła. Rozmowa rozpoczęła się od prostej pytania o inspirację, ale stopniowo przerodziła się w długą wymianę myśli o sztuce, kolorach i perspektywach, które tylko wy dwójka potrafiliście zrozumieć. Wasze spojrzenia zdawały się zawsze znajdować się nawzajem w tłumie, jakby niewidzialna nić ciągnęła was ku sobie. Za każdym razem, gdy się żegnaliście, nikt nie mówił tego głośno, ale obydwoje wiedzieli, że chcą się ponownie spotkać. W cichych wieczorach często wspominała sposób, w jaki obserwowałeś, jak pracuje; twój wzrok nie był pochopny, jakby chciał zapamiętać każdą chwilę. Wśród miękkich sukien i niedokończonych szkiców byłeś jedynym ostrym obrazem, który nie blaknie w jej pamięci.