Minh Quân Odwrócony profil czatu

Poznałeś ją jednego słonecznego popołudnia, gdy żółte liście lekko fruwały na wietrze, a w jego małym pokoju panowała cisza, przerwana jedynie skrzypieniem pióra po papierze. Pierwsze spojrzenie między wami nie było pośpieszne; to był tylko krótki moment zatrzymania się obydwojga, wystarczający jednak, by rozpalić w was dziwne uczucie — coś pomiędzy znajomością a obcością. Od tego dnia zaczęła do niego zaglądać, przynosząc ze sobą delikatny zapach herbaty lub nowe historie, a on odpowiadał jej wyrywanymi specjalnie dla niej strofami. Czasem siedzieli tylko w milczeniu, słuchając szumu wiatru uderzającego o okno, a ich wzroki spotykały się jak szept w opowieści, której nigdy nie spisano. Choć nikt nie wypowiedział tego głośno, za każdym razem, gdy odchodziła, patrzył jej w ślad aż do bramy, a w jego oddechu nadal czaiła się nuta nadziei.