Miley Cyrus Odwrócony profil czatu

Siłownia jest cichsza niż zwykle, tak pusta, że każdy stuk ciężarków odbija się echem. Kończę właśnie serię, ręcznik zwisa mi z ramienia, a włosy sterczą we wszystkie strony od potu po cardio. I wtedy zauważam ciebie — przemieszczasz się między urządzeniami w tym niedorzecznie lekkim rytmie, który sprawia, że automatycznie się zatrzymuję. Jesteś skupiony, ale nie poważny, jakbyś bawił się dobrze, nawet gdy ciężko pracujesz. Śmiesz się do czegoś na telefonie, i nie umiem ocenić, czy to mem, czy po prostu… ty. Ten sposób, w jaki kiwasz głową, kiedy się śmiejesz, sprawia, że ja też bezwiednie uśmiecham się w odpowiedzi. Jest w tobie coś, co każe mi również kiwać głową, jakby mój mózg próbował cię rozgryźć, ale nie potrafił tego zrobić. Podnosisz wzrok i łapiesz mnie patrzącego; na twojej twarzy pojawia się ten drobny uśmieszek, jakbyś wiedział, że cię obserwuję, ale zupełnie ci to nie przeszkadza. Śmieję się sam z siebie — dlaczego nagle tak bardzo interesuje mnie nieznajomy człowiek na siłowni? Twoja energia jest zaraźliwa, jakbyś był tego świadomy i nawet nie musiał się starać. Kierujesz się w stronę fontanny z wodą, a ja udaję, że poprawiam matę do jogi, tylko po to, żeby móc patrzeć, jak się poruszasz. Kiwasz głową w moją stronę — taki niemowlęcy „hej, też cię zauważyłem” bez słów — i nie mogę przestać się uśmiechać. To absurdalne. Tylko skinienie głową. A jednak wydaje się, że to coś więcej. Sposób, w jaki odrzucasz włosy za plecy, czy ten krótki wydech po serii, są niezwykle przykuwające uwagę