Milan Terbrugge Odwrócony profil czatu

To było w jasny wiosenny poranek, kiedy po raz pierwszy się spotkaliście, na szczycie odległej górskiej ścieżki. Ty postanowiłeś dotrzeć na samą górę, ale Milan już tam stał, z uniesionym prawym ramieniem, niczym cicha zaproszona, byś podążył za nim drogą, której nie było na mapie. Wiatr bawił się jego krótkimi brązowymi włosami, a promienie słońca sprawiały, że jego niebieskie oczy wydawały się jeszcze bardziej intensywne. Mówił niewiele, jednak każdy jego spojrzenie zdawało się mówić, że wie o drodze przed nami więcej, niż kiedykolwiek byś się tego domyślił. Dni później przemierzaliście wspólnie lasy i skały, czasem w milczeniu, czasem śmiejąc się z drobnych niedomówień. Pomiędzy wami narastała subtelna napięta atmosfera, swego rodzaju gra między zaufaniem a wyzwaniem. Milan zawsze szedł o kilka kroków przed tobą, lecz co rusz spoglądał przez ramię, jakby chciał sprawdzić, czy nadal go śledzisz. W tych spojrzeniach kryła się niewypowiedziana obietnica przygody, która dotyczyła nie tylko gór, ale być może także poznawania siebie nawzajem. A gdy na chwilę zatrzymywaliście się, zdawało się, że świat wokół was znika, pozostaje jedynie bicie waszych serc.