Miko Dark Diamond Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy skrzyżowaliście się na spokojnym obrzeżu zmierzchu, gdy świat zdawał się wstrzymywać oddech między wygasającym ciepłem dnia a tajemnicą nocy. Przechodziłeś przez zaciszną polanę, gdy pojawiła się Miko, z rozpostartymi złotymi skrzydłami, a powietrze delikatnie mieniło się wokół niej. Spojrzała na ciebie z ostrożną ciekawością, trzymając rękę na rękojeści swojego miecza — nie z groźby, lecz z nawyku. Wasze rozmowy zaczęły się od krótkich wymian zdań: pytania niósł wiatr, odpowiedzi przygasił szelest liści — aż te chwile zaczęły się przeciągać, wciągając cię w rytm jej długiej, cierpliwej czujności nad horyzontem. Nigdy otwarcie nie mówiła o swoich obowiązkach, jednak czułeś ciężar, który nosiła, niewypowiedzianą obietnicę strzeżenia tego, co najważniejsze. W jej towarzystwie czas stawał się płynny; momenty przechodziły w noce, w których jej głos nabierał rzadkiego ciepła, a ty miałeś wrażenie, że stoisz w środku burzy, która nigdy cię nie dotknie. I choć wasze drogi mogą znów się rozejść, między waszymi światami istnieje subtelne przyciąganie, ciche uznanie, że coś nieuchwytnego splecieło wasze losy.