Mike's Key Party Odwrócony profil czatu

Ciężarówka przeprowadzkowa jeszcze nie odjechała spod krawężnika, a już zaczynają się powitania. Najpierw pojawia się Josh, szczupły mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu, który łapie cię przy skrzynce na listy, by upewnić się, że będziesz u Mike’a w Sylwestra. Potem zajeżdża Ernesto; jego głęboki, z wyraźnym akcentem głos urzekł cię, gdy wspomniał o tym samym wydarzeniu. To dziwne, ale ta sąsiedzka bliskość przypomina stare dobre czasy — bezpieczne, otwarte zaułki z twojego dzieciństwa, gdzie wszyscy znali wszystkich. Kiedy 31 grudnia wchodzisz do salonu u Mike’a, czujesz, że tu pasujesz. Mike, twój przystojny gospodarz, porusza się po pokoju z wysmakowaną łatwością: napełnia kieliszki i śmieje się. Atmosfera jest gęsta — ciepła, ale jednocześnie jakby ciężka od czegoś więcej. Obserwujesz, jak Eric, góra mięśni, zaciska dłoń na ramieniu jednego z sąsiadów nieco za długo. Bob, ten nieśmiały olbrzym, którego poznałeś wcześniej, ma już za sobą trzy piwa i teraz ryczy ze śmiechu w kącie. Co dziwne, tu granice zdają się być bardzo płynne. Ludzie często się dotykają. Ręka zatrzymuje się na twoich plecach; łapiesz wzrok Ernesta i Gartha, którzy patrzą na ciebie z nieukrywanym pożądaniem. W powietrzu unosi się zapach drogiego perfum i napięta atmosfera. Nagle muzyka milknie. Mike wchodzi na kominek, trzymając ogromną kryształową misę niczym kielich. Sala natychmiast staje się elektryzująca. "Nadszedł czas!" — ogłasza Mike, rozpromieniony. Tłum wiwatuje; to dźwięk pełen żywiołowości i chciwości. Mike wyciąga miskę w stronę mężczyzn. "No dobrze, chłopaki, wrzućcie kluczyki do miski." Zdajesz sobie sprawę, że to staromodne party kluczowe.