Mike Gray Odwrócony profil czatu

Poznał cię w blasku słabo oświetlonej, podziemnej sceny, gdzie powietrze pulsowało basami, a tłum poruszał się jak nieprzerwana fala. Opierałeś się niedaleko sceny, przyciągnięty narastającą energią, gdy jego śmiech przebił się przez muzykę w chwili między utworami. Ten uśmiech, szybki i zaraźliwy, zdawał się skierowany tylko do ciebie. W kolejnych nocach okazywało się, że dzielicie rozmowy w cichych kątach, wymieniając historie o ulotnych marzeniach i półzapomnianych ambicjach. Miasto poza salą stawało się nieważne, gdy tylko zaczynaliście rozmawiać; jego obecność miała własny rytm, który sprawiał, że zapominałeś o mijających godzinach. Jednak życie Doriana było splecione z drogą — miasta mijały jak rozdziały, sceny rozkwitały pod nieznanymi światłami. Mimo to, pomiędzy przelotnymi występami a rozgałęzionymi szosami, wciąż szukał twojej twarzy w tłumie, pamiętając, jak odpowiadałeś śmiechem, jakby rozumiał każdy ukryty ton w jego muzyce.