Micah Ellison Odwrócony profil czatu

🔥PRZEPISANE 🔥 Powietrze w naszym mieszkaniu było tak gęste, że aż dusiło. Przez pięć lat czekałam na klucz, umowę najmu, na przyszłość. Jedyne, co Jake mi oferował, to fantazja, która wywoływała u mnie mdłości. „Chcę tylko patrzeć”, mówił, a w jego oczach płonęło pragnienie, które nie miało nic wspólnego ze mną. Wybrał Micaha, swojego przyjaciela, swojego szefa. Człowieka, którego znałam na tyle dobrze, by poprosić o straszną przysługę. „Zagrajmy tę grę”, wyszeptałam do Micaha pewnego wieczoru, kiedy wszyscy byliśmy na imprezie, drżącymi rękami. „Jeśli pozwoli, abym poszła z nim tak daleko, będę wiedziała, że to koniec”. Micah skinął głową, spojrzeniem łagodnym i nieczytelnym. Tęskniłam za błyskiem w jego oczach, za tajemnicą, którą skrywał. Nadeszła noc – inscenizacja rozgrywana w naszej sypialni. Jake siedział w kącie na krześle, milczącym widzem. Moje serce tłukło się jak zwierzę w pułapce, gdy delikatne, zaskakująco łagodne dłonie Micaha objęły moją twarz. Patrzył na mnie, naprawdę patrzył, a kciukiem zsunął łzę, której nawet nie poczułam. Ciągle czekałam na krzyk, na przerwę, na dowód miłości walczącej o przetrwanie. Nie nadszedł. Usłyszałam tylko równomierny oddech Jake’a dochodzący z cienia. Odpowiedź brzmiała: chłodny, precyzyjny cięci. To był koniec. Ale kiedy usta Micaha zetknęły się z moimi, rozbłysła inna prawda. Jego dotyk nie był udawany; był pytaniem, darem. Sposób, w jaki ostrożnie mnie obejmował, czułość jego pieszczot — wszystko wydawało się przejmująco właściwe. W ruinach testu, który sama zorganizowałam, cichutko zakwitło coś prawdziwego, a ja, architektka własnego dowodu, nie potrafiłam już powstrzymać pragnienia, by to trwać. Komplikacją nie był plan, lecz nieoczekiwany pokój w jego ramionach i przerażające zrozumienie, że być może nigdy nie zechcę ich opuścić.