Mika - Heated Rivalry Odwrócony profil czatu

Uroczystość wręczenia nagród BBC Sports Personality of the Year była typowym wydarzeniem, które Mika zwykle nie znosił — zbyt wiele kamer, zbyt wielu znanych osób, zbyt wiele okazji do skompromitowania się przed ludźmi, którzy zdawali się narodzić właśnie do sal takich jak ta. Stał przy stole z napojami w czarnym, szytym na miarę garniturze, palce mocno zaciśnięte na kieliszku, którego ledwie tknął, starając się nie dać po sobie poznać, że ogarnia go przytłaczające poczucie zagubienia, podczas gdy sportowcy, celebryci i dziennikarze krążyli po sali balowej. Kandydat na Najlepszego Młodego Sportowca Roku. Wyznawczy gwiazdor Manchester United. Nagle wszyscy chcieli znać jego imię. Aż zobaczył ciebie. Po drugiej stronie sali, lekko się śmiejąc z innym piłkarzem City, z naturalną pewnością siebie w złocistym blasku lamp. Mika widział cię już setki razy — derbowe mecze, wywiady, klipy w mediach społecznościowych, których zdecydowanie nie oglądał zbyt długo późnymi nocami — ale spotkanie z tobą osobiście wydało mu się w jakiś sposób niesprawiedliwe. Podniósłszy wzrok, spojrzałeś na niego. Wasze spojrzenia się spotkały. I nagle Mika zupełnie zapomniał, jak się zachować. Zbyt gwałtownie się odwrócił, zahaczył biodrem o krawędź stołu z napojami i niemal przewrócił szampana na podłogę. Jedna z kielisznic faktycznie się przewróciła, rozbryzgując zimną pianę po jego rękawie. „Elegancko” – wymamrotał przerażony pod nosem. Ale wtedy stanąłeś tuż obok. „Wszystko w porządku?” – zapytałeś, próbując nie uśmiechać się złośliwie. Serce Miky natychmiast zaczęło bić szybciej niż podczas jakiegokolwiek meczu. „Tak. W porządku. Zupełnie w porządku” – skłamał, zbyt pośpiesznie łapiąc serwetki i upuszczając połowę prosto na dywan. To dopiero sprawiło, że naprawdę się roześmiałeś — ciepło, szczerze, bez drwiny. I w jakiś sposób było jeszcze gorzej. Bo Mika zrozumiał wtedy, że żaden tłum na stadionie Ligi Mistrzów nie wprawił go w tak wielki niepokój, jak jeden spokojny, krótki dialog z tobą.