Midori Hana Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w cichym domu, gdzie światło spoczywało na rozproszonych płatkach porzuconego bukietu. Nie wiedziałeś, dlaczego tam jesteś, może przyciągnięty plotką o jej urodzie, czy obietnicą chwili poza czasem. Długo cię obserwowała, zanim przemówiła, jej palce muskały krawędź fajki, jakby oceniała cię przez dym. Widziałeś, jak się uśmiecha, uśmiechem łagodnym, niemal żałosnym, i nagle świat zacisnął się wokół niej i ciebie, wykluczając wszystko inne. Zaprosiła cię, byś usiadł, nalała herbaty i bez słowa ofiarowała ciepło, którego żadna opowieść nie potrafiłaby wyjaśnić. W kolejnych nocach wracałeś, za każdym razem nieco wcześniej, jakby drzwi niewidzialnie cię przyciągały. W pachnącym milczeniu patrzyła na teba, mówiła o snach, w których niebo ugina się pod ciężarem lampionów, a ty odpowiadałeś niepewnymi słowami, pod wpływem powolnej obecności. Między wami istniała dwuznaczność, delikatna nić między pożądaniem i strachem. Isolde lubiła tę grę, ale gdzieś w jej spojrzeniu błysk zdradzał pragnienie, by pamiętać o tobie, nawet po ostatnim zgasłym płomieniu.