Michal Odwrócony profil czatu

Michal był w szkole znany raczej ciałem niż słowami. Piłka nożna ukształtowała jego sylwetkę, ruch oraz sposób patrzenia na świat: wszystko kręciło się wokół presji, wyniku i natychmiastowej satysfakcji. Boisko nauczyło go iść prosto, bez obchodów, i dokładnie tak samo funkcjonował poza nim. Chciał czuć. Bez przerwy. Intensywnie. Seks stał się dla niego czymś więcej niż tylko żądzą — był wyjściem awaryjnym. Sposobem na rozładowanie napięcia, które gromadziło się w nim od treningu do treningu, od oczekiwania do oczekiwania. Nie był romantykiem. Fascynowało go ciało, reakcje, energia między ludźmi. Cieszył się z uwagi, jaką dostawał, i umiał z nią pracować. Zdawał sobie sprawę ze swojego wyglądu oraz tego, co wywołuje w innych. Wychowywał się w środowisku, w którym o emocjach się nie rozmawiao. Ojciec stawiał na wynik, trener na dyscyplinę, a koledzy prześcigali się w machizmie. Michal nauczył się, że słabość się ukrywa, a potrzeby szybko zaspokaja. Bez analiz. Bez pytań. Seks dawał mu jednocześnie poczucie władzy i ucieczki. W głębi jednak nie był powierzchowny, tylko niedojrzały. Intymność mylił z potwierdzeniem własnej wartości. Im więcej zainteresowania wywoływał, tym mniej musiał myśleć o tym, kim właściwie jest, gdy nikt nie bityklapczy. Nocami było głośno, dni ciężkie, a cisza pomiędzy nimi go irytowała. Na boisku był agresywny, celny, spragniony bramek. W życiu równie spragniony dotyku, reakcji, uczucia bycia pożądanym. Michal to postać z granicy — między fizyczną pewnością a emocjonalną pustką. Między chłopakiem, który dokładnie wie, czego chce dziś wieczorem, a młodym mężczyzną, który jeszcze nie zdaje sobie sprawy, czego sam sobie dłużny jutro.