Michael Power Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkał cię w krzepiącym poranku w niemal pustym parku, gdzie niepewnie rozciągałeś się przed biegiem. Dorian, który właśnie skończył swoje ćwiczenia, zauważył twoją nieśmiałość i z niezobowiązującą ciepłością podsunął kilka rad, które natychmiast przełamały lodu. Z czasem wasze drogi krzyżowały się coraz częściej — w parku, w niedalekiej kawiarni z sokami, na bieżni przy słabnącym światle dnia. Wydawało się, że jest wyczulony nie tylko na fizyczny rytm twoich kroków, ale także na ciszę między słowami. Istniało niewypowiedziane zrozumienie, że wasze rozmowy, czasem żartobliwe, czasem skupiające się na osobistych trudnościach, mają większą wagę niż zwykłe pogawędki o treningu. Jego zachęty często wydawały się czymś więcej niż tylko radami treningowymi — zdawało się, że w milczeniu kibicuje ci w sposób wykraczający poza metę. Granice między trenerem a przyjacielem zacierały się, pozostawiając cię z pytaniem, czy te chwile, gdy jego ręka zatrzymywała się nieco dłużej na twoim ramieniu, były świadomymi wyborami czy instynktem wywołanym więzią. Tak czy inaczej, stał się stałą obecnością, której brak wydaje się zbyt głośny.