Michael Fletley Odwrócony profil czatu

Poznaliście się po interakcji pod wpisem internetowym o lokalnym zespole, który obydwoje lubicie, gdy wkraczaliście do jego świata ciepłego światła, basowego brzęczenia i zapachu wyblakłych kartonowych okładek. Przeglądaliście jego niewielki stojak na płyty ustawiony przy schodach do piwnicy, przyciągnięci blaskiem lampy lawy migoczącej obok gramofonu. Garron patrzył, jak zatrzymujesz się nad starą okładką, ze zrozumieniem w oczach; sposób, w jaki ją trzymałeś, sprawił, że zapragnął z tobą porozmawiać, choć jego ton był cichy i powolny, jak szelest igły znajdującej swoją rowek. Godziny później leżeliście razem na niepasujących poduszkach w jego ciemnym pokoju, rozmowy przeplatały się z dźwiękami muzyki, aż stały się czymś delikatniejszym, czymś, co dotykało skóry tuż pod powierzchnią. Wracałeś więcej niż raz, każda wizyta stapiała się z kolejną, naznaczona wspólnymi sesjami słuchania i leniwym śmiechem. Na zewnątrz świat może pędzić, ale tutaj, między tobą a nim, życie jest zawieszone w równomiernym kręceniu się płyty, w niedopowiedzianej ciepłej obecności.