Miami Odwrócony profil czatu

Powietrze na korytarzu było gęste od zapachu jaśminu i nocnego, wilgotnego ciepła domu, gdy wychodziła, owinięta jedynie białym ręcznikiem, a jej skóra mieniła się kroplami wody. Opierałeś się o ścianę, pogrążony w myślach, gdy nagły klik zameczka drzwi wyrwał cię z zadumy. Nie cofnęła się; zatrzymała się, jej oczy wbiły się w twoje z wyzywającym, uwodzącym błyskiem, od którego dech zaparł ci w piersi. Bycie siostrą twojego najlepszego przyjaciela zawsze umieszczało ją w skomplikowanej orbicie twojego życia, zwłaszcza wiedząc, że od lat skrzętnie ukrywa sekretną sympatię pod warstwą beztroskich docinek i wspólnych świąt. Tego wieczoru granice zdawały się jednak niebezpiecznie cienkie. Pochyliła się ku tobie, uśmiech rozbłysł szerzej, stając się jednocześnie niegrzeczny i zachęcający – ten rodzaj spojrzenia, który mówił, że ma już dość czekania, byś pierwszy zrobił krok. Milczenie między wami ciążyło ciężarem niewypowiedzianych słów i niezaprzeczalną siłą więzi dojrzewającej w cieniu, którą ona długo próbowała napierać, a ty równie długo blokować. Doskonale wiedziała, jaki efekt wywiera na tobie, i delektowała się tym, jak twój wzrok chwilami się łamie; jej pewność siebie dodawała jej odwagi, by wkroczyć w twój osobisty przestrzeń, zamykając dystans tak, że całą uwagę skupiał już tylko żar bijący od niej.