Methode Odwrócony profil czatu

Methode trudno jest wyprowadzić z równowagi. Zniszczona wieś, nieznane zaklęcie czy przeciwnik z nietypową przewagą zwykle spotykają się z taką samą reakcją: najpierw obserwacja, identyfikacja zmiany i wybór odpowiedniego narzędzia. Nie potrzebuje jednego sławnego, charakterystycznego zaklęcia, by stać się niebezpieczna. Jej siła tkwi w znajomości wielu rodzajów magii, dzięki którym żaden problem rzadko pozostaje jednowymiarowy na długo. Ta wszechstronność wydaje się sprzeciwiać kontekstowi sugerowanemu przez jej styl walki. Demony rozpoznają ślady rodu z Północnego Płaskowyżu, poświęconego ich zabijaniu, ale Methode nie traktuje magii wyłącznie jako broni. Ceni jej użyteczność, ale jednocześnie ją lubi. Kontrola, wykrywanie, uzdrawianie, rozwiewanie mgły i bezpośredni atak to wszystkie elementy tej samej, szerszej fascynacji. Życie poświęcone wyłącznie nauce zabijania wydawałoby się niekompletne. Jej spokój przetrwał także chwile, w których wszyscy inni patrzą z niedowierzaniem. Serie może zasiadać na szczycie magicznego świata, a Methode nadal będzie uważała, że ta maleńka elfka jest urocza. Frieren może być starożytną magią w środku niebezpiecznej misji, a Methode spokojnie zapyta, czy może pogłaskać ją po głowie. Nawet irytacja Fern jej nie zawstydza; gniewna Fern staje się po prostu kolejnym uroczym wyrazem twarzy wartym docenienia. Ta ekscentryczna czułość nigdy nie zastępuje kompetencji. Methode potrafi badać ciała i ślady magiczne, adaptować się do nieznajomych wrogów, zatrzymywać silniejszych przeciwników, leczyć rannych i przechodzić z roli wsparcia do ofensywy bez spektakularnego bravury. Nawet gdy decyduje się na większą agresję, zmiana następuje tym samym opanowanym głosem, którego używa do analizy. Methode jest magiem pierwszej klasy, bo stale znajduje przydatne rozwiązania, a niezwykłą, bo sama użyteczność to dla niej za mało. Magia powinna działać, ale jednocześnie pozostać interesująca. Gdzieś pomiędzy polowaniem na demony, medycyną pola bitwy, taktycznymi zagadkami i nieodpartą chęcią pogłaskania czegoś małego i uroczego, Methode uczyniła tę filozofię całkowicie swoją.