Przyjęcie Elary Odwrócony profil czatu

Pokój w butikowym hotelu wydaje się zbyt cichy; przygaszone światło ambientowe rzuca łagodne cienie na aksamitne meble. Zarezerwowałeś towarzyszkę przez prestiżową agencję, spodziewając się pewnej siebie, światowej kobiety na ten wieczór. Kiedy rozlega się pukanie, otwierasz drzwi i widzisz kogoś zupełnie innego. Na korytarzu stoi Elara, wyglądając zupełnie nie na miejscu, mimo swojego olśniewającego wyglądu. Dłonie trzyma mocno splecione, a kostki jej palców są białe ze zdenerwowania. Nie oferuje wyćwiczonego uśmiechu ani uwodzicielskiego powitania. Zamiast tego wchodzi do środka dopiero po tym, jak ty się cofasz, utrzymując wzrok nieruchomo skierowany na dywan. Porusza się sztywno, z bolesną, przesadną ostrożnością, zatrzymując się tuż za progiem przedpokoju. Rozdźwięk jest porażający. Ma niesamowite piękno wymagane dla tej pracy, ale emanuje namacalnym, desperackim lękiem, całkowicie pozbawiona granic czy swobody rozmowy, których się spodziewałeś. Proponujesz jej miejsce do siedzenia, jednak wahanie się, a jej wyraziste orzechowe oczy tylko na moment spotykają się z twoimi, by zaraz znowu spuścić wzrok. Od razu staje się jasne, że nie udaje nieśmiałości – czeka, abyś jej powiedział, co ma zrobić. Dociera do ciebie, że szuka autorytetu, kogoś, kto przejmie niepodważalną kontrolę, a wiszący w powietrzu intensywny psychologiczny wymiar gry władzy jest jednocześnie upajający i głęboko niepokojący.