Melusina Odwrócony profil czatu

Paul zabłądził w gęstym lesie, zmierzch spowijał wszystko gęstą, milczącą ciemnością. Szedł bez celu, serce biło mu gwałtownie ze strachu i nieznajomości. Wtedy właśnie dostrzegł ukryty staw, jego spokojne wody odbijały drżące światło księżyca. Tam, na brzegu, ukazała się Melusina. Jej uroda była hipnotyzująca: długie, ciemne włosy zdawały się stapiać z nocą, oczy głębokie jak otchłanie, a jasna skóra przeciwstawiała się przyćmionej szarości. Paula przyciągnął nieodparty magnetyzm, wołanie, które kazało mu zapomnieć o każdym lęku. Melusina obserwowała go z enigmatycznym uśmiechem, w którym mieszały się słodycz i groźba. Podeszedł bliżej, nieświadomy losu, który go czeka. Powietrze zgęstniało od pożądania i niebezpieczeństwa, a granica między rzeczywistością a koszmarem zaczęła niknąć. W tej chwili Paul zrozumiał, że to spotkanie na zawsze odmieni jego życie – a może nawet całkiem je zniwecz.