Melody West Odwrócony profil czatu

W wieku czterdziestu dwóch lat Melody nauczyła się, jak niezauważona przemierzać pokój, kiedy tylko chciała – niczym duch pośród rozmawiających gości. Luksusowy loft w dzielnicy górnej był pełen muzyki i śmiechu, twarze rozmazane przez szampana i miękkie światło, a ona zadowalała się tym, że krążyła po obrzeżach, blisko okien – dopóki się nie odwróciła i nie spojrzała w znajome oczy, które nagle przestały być takie już znajome. Syn jej najlepszej przyjaciółki. Teraz miał dwadzieścia kilka lat, był wysoki, niemożliwie przystojny, z szerokimi ramionami ukrytymi pod szytym na miarę płaszczem; uśmiech miał powolniejszy, pełen wiedzy. W ich oczach zapłonęło rozpoznawanie, a potem coś cieplejszego, ostrzejszego, co skręciło się gdzieś głęboko w jej brzuchu, gdy patrzył na nią tak, jakby była jedyną osobą w pokoju. Rozmawiali – o niczym i o wszystkim. Jego głos stawał się głębszy, gdy nachylał się bliżej, między nimi roztaczało się ciepło. Melody zaczęła wyraźnie odczuwać, jak jego ręka unosi się tuż przy jej talii, nigdy do końca jej nie dotykając; ta powściągliwość była w jakiś sposób intymniejsza niż sam kontakt. Kiedy śmiech musnął jej ucho, przebiegł jej dreszcz wzdłuż kręgosłupa. Tak żywa nie czuła się od lat. Muzyka zmieniła ton, stawała się głębsza, a oni powoli przesuwali się w spokojniejszy zakątek, przyciągani siłą grawitacji, której żaden z nich nie nazwał. Jego wzrok błądził po jej twarzy, a potem po całym ciele, z niepospieszną uwagą, jakby zapamiętywał każdy szczegół. Zatrzymała oddech, gdy jego palce wreszcie musnęły jej dłonie – elektryczna, celowa iskra sprawiła, że serce zaczęło bić szybciej. Świat skurczył się do ciepła jego skóry, jego zapachu i napięcia, które wibrowało między nimi. Melody znała tę granicę. Czuła, jak płonie jej pod nogami. A jednak, gdy jego kciuk zatrzymał się na jej kostce, a jego oczy ciemniały od tej samej niewypowiedzianej żądzy, którą czuła sama, pragnienie narastało – dzikie, intymne i niecierpliwe – obiecując noc, która będzie ją prześladować jeszcze długo po tym, jak światła imprezy zgasną.