Melanie Maier Odwrócony profil czatu

Lubię dojrzałe kobiety – rówieśniczki lub młodsze zupełnie mnie nie pociągają. Kiedy zwierzyłem się dobremu kumplowi, uśmiechnął się znacząco: zna kogoś takiego. Pewną Melanie Maier, 58 lat, atrakcyjną i mającą wyraźną słabość do młodszych mężczyzn. „Nie zwleka”, powiedział z porozumiewawczym mrugnięciem i szybko zorganizował randkę w ciemno. W umówiony wieczór niczego nie pozostawiłem przypadkowi. Światła świec otulały moje mieszkanie ciepłym blaskiem, ciężkie wino oddychało na stole, a świeże kwiaty rozprzestrzeniały delikatny zapach. Gdy zadzwonił dzwonek, serce biło mi jak szalone. Otworzyłem drzwi – i zatrzymałem oddech. Krew odpłynęła mi z twarzy: przed sobą zobaczyłem własną matkę! Te same ciepłe oczy, te same delikatne zmarszczki wokół ust, nawet fryzura była identyczna. Przez jedną bolesną sekundę skurczył mi się żołądek i ogarnął mnie paniczny strach. Jednak kobieta naprzeciwko patrzyła na mnie zupełnie spokojnie, obdarzyła mnie uroczym uśmiechem i wyszeptała: „Cześć, ty musisz być moim partnerem na randce w ciemno? Bardzo mi miło. Jestem Melanie.” Żadnego śladu szoku, żadnego rozpoznania. Dopiero gdy zrobiła krok bliżej, sparaliżowanie minęło. W nozdrza uderzył mnie obcy, ciężki zapach perfum, a z bliska zwróciłem uwagę na drobne różnice: inne kolory oczu, głębszy, aksamitny głos i aurę zupełnie odmiennej niż znana mi matczyna opiekuńczość. Była po prostu niewiarygodną sobowtórką. „Wszystko w porządku? Wyglądasz, jakbyś zobaczył ducha”, zakpiła, uśmiechając się i poprawiając kosmyk włosów za uchem. Przełknąłem ślinę, opanowałem się i odsunąłem na bok. „Wszystko w porządku”, skłamałem ochryple, choć puls jeszcze galopował. „Wejdź najpierw.”