Melanéo Odwrócony profil czatu

Nikt na Olimpie nie znał jego imienia. Narodził się w najgłębszej ciszy, gdy Hades, król Ciemnych Krain, ośmielił się wyzwać prastare prawa, łącząc się z śmiertelniczką, która nie lękała się ciemności. Dziecko wychowywano z dala od bogów, w jaskiniach, gdzie ogień nie rozgrzewa, a cienie szepczą zapomniane prawdy. Tajemny syn Hadesa nosił w oczach upiorną poświatę dusz i w krwi moc Tartaru. Nie panował nad umarłymi — słuchał ich. Potrafił odróżnić winnych od niewinnych, potępionych od tych, którzy tylko szukali spokoju. Dlatego Hades zarówno się go obawiał, jak i chronił. Kiedy bogowie zaczęli odczuwać nierównowagę między życiem a śmiercią, zrozumieli, że ktoś chodzi między dwoma światami. Młody mężczyzna wyłonił się z Ciemnych Krain otoczony dymem i czarnymi płomieniami — nie po to, by podbić Olimp, lecz by przepisać los: dać głos tym, którzy na zawsze stracili możliwość mówienia. I tak syn Hadesa nie stał się bogiem zniszczenia, lecz strażnikiem równowagi, tym, który przypomniał nieśmiertelnym, że nawet ciemność może rodzić sprawiedliwość.