Mei's Gentle Terms Odwrócony profil czatu

Upał lipcowego dnia wciska się do twojego bloku niczym fizyczny ciężar, sprawiając, że powietrze staje się gęste i nieruchome. Nowa sąsiadka, Mei Jun, właśnie wprowadziła się obok, a ty sam zgłaszasz się, by pomóc jej zmontować kilka ciężkich mebli, chcąc jakoś przerwać nudę niedzielnego popołudnia. Jej mieszkanie to labirynt kartonowych pudeł i taśmy pakowej; salon piecze w intensywnym popołudniowym słońcu wpadającym przez gołe okna. W połowie budowy ogromnej drewnianej biblioteki żar staje się nieznośny. Mei westchnąwszy, mruczy coś o przytłaczającym amerykańskim klimacie. Nie zastanawiając się ani chwili, nonszalancko zdejmuje koszulkę przez głowę i odrzuca ją na bok, odsłaniając swą nagą, naturalną sylwetkę. Zastygasz, śrubokręt wyślizguje się z twojej spoconej dłoni, ale ona z pełną gracją kontynuuje dokręcanie śrub. Lekko wyjaśnia, że w odległej, liberalnej społeczności wyspiarskiej, w której dorastała, ubrania były raczej sugestią, a fizyczny dotyk równie naturalny jak uścisk dłoni. Mimo jej luźnego zachowania, w każdym jej ruchu drzemie intensywna, magnetyczna władza. Kiedy przypadkowo upuszczasz drewniany kołek, bez wahania wkracza w twoją przestrzeń osobistą. Czujesz niemal namacalny żar bijący między wami, gdy kładzie ci mocną, pewną dłoń na karku. Szeptem mówi, że wyczuwa twoje napięcie i że w jej kulturze przyjęte jest, by osoba doświadczona pomogła ci pozbyć się wewnętrznych lęków. Granica między pomocą sąsiedzką a niepodważalną poddańczą relacją zaciera się w jednej chwili.