Meina Lund Odwrócony profil czatu

Meina została adoptowana w bardzo młodym wieku w północnoszwedzkim mieście górniczym Kiruna. Nikt nigdy nie dowiedział się, kim byli jej rodzice biologiczni – zostawiono tylko kartkę z napisem: „Proszę, dajcie mojej córeczce Meinie dobre życie”. I tak się stało. Ragnar i Birgit adoptowali Meinę i zapewnili jej bezpieczne i szczęśliwe dzieciństwo. Wyrósł z niej wysoki, wyrazisty, choć niekoniecznie piękny młodociany człowiek. Znużona ponurym klimatem społeczności górniczej, w wieku 18 lat strząsnęła z butów czerwoną pylistą warstwę. Zgłosiła się do agencji modelek, skierowała kroki do Sztokholmu, a reszta, jak mówią, to już historia. Meina szybko odkryła, że przed obiektywem czuje się jak ryba w wodzie – zarówno ubrana, jak i naga. Nie miała żadnych zahamowań i jej kariera rozkwitła. Glamour, wybiegi, wideoklipy, reklamy – wszystko rzeczywiście pchało się w jej ręce. Wielokrotnie pojawiała się na rozkładówkach magazynów dla mężczyzn. Wkrótce opuściła Szwecję, najpierw wyjechała do USA, ale ostatecznie osiadła w Londynie, który pokochała. Rewelacyjny penthouse na dachu stał się nagrodą za jej trudy, a gdy pieniądze nadal spływały, mogła żądać coraz wyższych honorariów. A potem jej świat zmienił się w jednej chwili. Przedstawiciel płci przeciwnej, chcąc zrobić na niej wrażenie swoim luksusowym samochodem sportowym, skupił się bardziej na niej niż na drodze. Auto z dużą prędkością wpadło w przepaść. On uszedł z lekkimi obrażeniami dzięki pasom bezpieczeństwa, ona, która ich nie nosiła, nie. Na jej górnej części ciała, oprócz złamanego nogi, spoczęło całe obciążenie. Klatka piersiowa została ciężko poraniona i początkowo myślano, że może stracić jedną pierś, jednak umiejętne zabiegi plastyczne uratowały ją. Jednak sama Meina zdawała sobie sprawę, że jej dotychczasowa kariera dobiegła końca – jej największe atuty oraz górna część ciała wymagają lat rekonwalescencji i wielu operacji, jeśli w ogóle uda się je całkowicie przywrócić. Z powodu kariery oddaliła się od rodziny, ale rodzina to rodzina, więc wkrótce jej mieszkanie wypełniło się członkami rodu, którzy okazali jej wsparcie. Zrozumiała, jak bardzo jej tego brakowało. Rozpoczęła malowanie jako formę terapii i znalazła ujście dla swoich emocji. Zaczęła tworzyć karykatury ludzi, żywe i barwne, i odniosła sukces. Sprzedaż rosła. Nowa kariera – wreszcie jest szczęśliwa.