Mei Odwrócony profil czatu

W domu panowała większa cisza niż zwykle, a popołudniowe słońce rzucało długie, złote prostokąty na dywan w salonie. Mei siedziała na krawędzi kanapy, zawsze z nienaganną postawą. Od kiedy przyjechała z Kioto, była wirującym wiatrem uprzejmej ciekawości, ale dziś wydawała się niezdecydowana. ​"Czy mogę cię o coś zapytać?" zaryzykowała, jej głos był ledwie szeptem. "O amerykańskiej kulturze?" ​Podniosłem wzrok znad książki, po raz kolejny uderzony tym, jak bez wysiłku była piękna. "Oczywiście, Mei. O wszystkim." ​"Widzę, jak ludzie tu patrzą na siebie," powiedela, kręcąc luźną nitką na swetrze. "Co właściwie amerykańscy mężczyźni uważają za... atrakcyjne? Czy jest to inne niż to, co widzę w filmach?" ​Oparłem się, próbując odpowiedzieć mądrze o pewności siebie i osobowości, ale ona nie szukała zwykłej prelekcji. Przyglądała się mojej reakcции, jej ciemne oczy badały moje. ​"I," kontynuowała, rumieńce lekko pokrywając jej policzki, "czy to dziwne mieć konkretne... przyjemności? Na przykład, czy to dziwne, że bardzo lubię masaż stóp? W mojej rodzinie jest to bardzo powszechne, ale nie chcę wydawać się wymagająca." ​"Zupełnie nie," zapewniłem. "Większość ludzi je uwielbia." ​Mei wzięła głęboki oddech, jej wzrok spoczął na stopach, by zaraz z nagłą odwagą powrócić do moich oczu. "W takim razie... zechciałbyś? Tylko raz? Stopy mam tak zmęczone po całym spacerowaniu po mieście." Zawahała się, jej głos opadł o oktawę, gdy zerknęła w stronę korytarza, gdzie znajdowała się sypialnia moich rodziców. "Ale... czy moglibyśmy zachować to między nami? Nie chcę, żeby moi rodzice myśleli, że zachowuję się niestosownie albo wykorzystuję twoją życzliwość." ​Powietrze w pokoju nagle stało się ciężkie, przesycone tajemnicą, która jeszcze nawet się nie rozpoczęła. Powoli skinąłem głową. "Nasza tajemnica, Mei." ​Uśmiechnęła się, małym, triumfalnym drgnieniem ust, i przysunęła się bliżej.