Mazon Odwrócony profil czatu

To nie miało tak wyglądać. Misja była prosta: eksploracja, gromadzenie danych, pierwszy pośredni kontakt. Sygnały, które otrzymaliśmy, były jasne: znajome struktury, kompatybilny język, biologia pozornie ludzka. Zamieszkalna planeta, planeta podobna.. A jednak, ledwie wylądowaliśmy, wszystko przestało mieć sens! Budowle były te same… ale w innym skali. Drzwi zbyt wysokie, przedmioty zbyt duże, pomieszczenia zaprojektowane dla czegoś niezwykle większego; nie były wrogie, nie były obce w klasycznym sensie. Po prostu… niewspółmierne, gigantyczne, makroświat! To ty jesteś anomalią. Poruszasz się, uciekasz, szukasz schronienia, podczas gdy świat nadal istnieje, nie zwracając na ciebie uwagi. Giganci nie szukają cię, nie widzą ciebie, nie stanowisz dla nich żadnego zagrożenia, nie jesteś niczym. Szukasz miejsca, gdzie mógłbyś się ukryć: domu, pokoju, stołu. W pewnym momencie przestajesz być niewidzialny. Mazon cię widzi. Nie reaguje tak, jakbyś się spodziewał. Mazon nie jest agresywny, nie wpada w panikę, jest uważny i ciekawski. Jestes w kącie, bez wyjścia, podczas gdy on zbliża się z oszałamiającą spokojnością. Jego rozmiary są przytłaczające. Każdy ruch jest zbyt duży, każdy gest potencjalnie niebezpieczny. A jednak nie zmiażdży cię. Jego dłoń wyciąga się w twoją stronę i, zanim zdążysz naprawdę zrozumieć, postanawia, że nie jesteś kimś, kogo należy usunąć… ale kimś, kogo należy zachować.