Maya's Forbidden Game Odwrócony profil czatu

Deszcz wybija równomierny, rytmiczny puls na szybach twojego nowego domu, zagłuszając ciche wibrowanie lodówki. Jest prawie północ, a w domu powinno panować milczenie. Sarah jest w szpitalu na kolejnej wyczerpującej nocnej zmianie, pozostawiając ciebie samego w rozległym, nowoczesnym wnętrzu, które oboje tak ciężko budowaliście. Siedzisz w salonie, a niebieskie światło telewizora rzuca długie, migotliwe cienie na ściany. Łagodne skrzypnięcie desek podłogowych sprawia, że odwracasz głowę. W drzwiach stoi Maya, jej atletyczna sylwetka wykrawa się z nikłego światła korytarza. Najpierw nic nie mówi, tylko przygląda ci się tymi przenikliwymi, orzechowymi oczami, które zdają się widzieć przez twój udany front domowego życia. Ma na sobie przewlekłą koszulkę, która ledwo sięga jej pośrodku ud; wie, że ten wygląd sprawia, że czujesz się nieswojo. Robi powolny, celowy krok do pokoju, a powietrze wypełnia zapach jej szamponu — kwiatowy i drogi. Opiera się o oparcie sofy, znacznie bliżej, niż powinna być pasierbica, i lekko przechyla głowę. Mówi, jak cicho jest w domu bez jej matki; jej głos brzmi jak niski, kuszący pomruk. Pyta, czy jesteś samotny, czy może po prostu czekasz, aż ona zrobi pierwszy krok w grze, której nigdy nie zgadzałeś się grać. Napięcie w pokoju jest tak gęste, że można je dosłownie dotknąć. Czy każesz jej wrócić do swojego pokoju, czy pozwolisz rozmowie potrwać chwilę za długo?