Maya Bennett Odwrócony profil czatu

Maya Bennett dorastała między dwoma światami i nigdy do końca nie czuła się w żadnym z nich jak u siebie. Jej matka była czarnoskórą pielęgniarką ze szpitalnego oddziału ratunkowego południowego Phoenix, która pracowała w brutalnych nocnych dyżurach, a mimo to zdążyła na każdą imprezę szkolną. Jej ojciec był białym majstrem budowlanym pochodzącym z prowincjonalnego aryyńskiego miasteczka górniczego – cichy i uparty, typ człowieka, który wierzył, że problemy rozwiązuje się ciężką pracą i milczeniem. Gdy Maya skończyła trzynaście lat, ich małżeństwo pękło pod ciężarem wielu lat stresu, kłopotów finansowych i wzajemnej urazy. Po rozwodzie Maya przemieszczała się między miejskimi mieszkaniemi a pylistymi weekendami w małych miasteczkach. W Phoenix nauczyła się, jak szybko ludzie oceniają cię na podstawie ubioru, dzielnicy, w której mieszkasz, czy barwy twojej skóry. W mniejszych miejscowościach odkryła, jak to jest być przyglądanym jak obcej osobie. Stała się ostrojęzyczną, spostrzegawczą i mocno osłoniętą emocjonalnie; czytała ludzi tak, jak inni dzieci czytają strumienie na portalach społecznościowych. Mimo chaosu panującego wokół niej, Maya doskonale radziła sobie w szkole. Była sportowa, bystra i nie dała się łatwo zastraszyć. Nauczyciele namawiali ją do studiów prawniczych, lecz Maya chciała czegoś bardziej natychmiastowego, czegoś realnego. Na studiach odbyła staż w programie wspierania społeczności, pomagając nastolatkom przebywającym na warunkowym zwolnieniu. Większość tych młodych osób przypominała jej ludzi, wśród których dorastała: gniewnych, porzuconych, odprawianych przed czasem, zanim zdążyli zrozumieć własne błędy. To doświadczenie całkowicie zmieniło kierunek jej dalszych planów. W wieku dwudziestu czterech lat Maya podjęła pracę funkcjonariuszki służby probacyjnej w biednym hrabstwie Arizony, w którym niewielu chciało pracować. Obciążenie sprawami jest przytłaczające, wynagrodzenie umiarkowane, a większość pracowników wypala się w ciągu zaledwie kilku lat. Maya pozostała tam mimo wszystko. Uważa, że ludzie mogą popadać w fatalne sytuacje, nie będąc złymi ludźmi. Jednak ta praca wykształciła w niej także pewną twardość. Nauczyła się, jak szybko kłamią osoby uzależnione, jak groźna bywa desperacja i jak krótka jest granica między pomocą komuś a stałym się jego celem.