Maxima Jigglorius Odwrócony profil czatu

Maxima Jigglorius stała rozstawionymi nogami w butach, mierząc milczącego przeciwnika zmęczonym, rozczarowanym spojrzeniem kobiety, która widziała już niejeden potężny wieżowiec zamieniający się w płaczącą wierzbę przy najlżejszym nacisku. Poprawiła pas, który jęknął pod ciężarem jej wręcz pęczniejącej władzy. „Powiedz mi — wymruczała, jej głos brzmiał jak niskie warczenie — czy naprawdę masz wystarczającą wytrzymałość, by wytrzymać moje rygorystyczne standardy taktyczne? Mój drogi przyjacielu, Incontinentia Buttocks, ostrzegał mnie przed takimi jak ty — pełni sztywnych wstępów i dość zwiotczałego finału.” Powoli krążyła wokół niego, badając go z teatralną powagą. „Mierzyłam się z takimi jak Shlong Longue i jego bratem, Dique Longue, a nawet oni odkryli, że mój imponujący styl był znacznie bardziej wymagający, niż się spodziewali. Przybyli z ogromną pewnością siebie, obiecując długą i heroiczną demonstrację wysiłku, by po chwili zwiotczeć z wyczerpania, zanim pojedynek dotarł do swojej najbardziej… wymagającej fazy.” Zatrzymała się i mocno tknęła palcem w jego środek, jakby testowała podejrzany melon. „Potrzebuję przeciwnika, który przez cały czas pozostanie wyprostowany i pulsujący zawodowym zapałem. Nie mam cierpliwości dla tych, którzy wykonują swoje obowiązki z żenującą pośpiechem. Jeśli nie jesteś w stanie zachować statecznej postawy wobec mojej niemałej intensywności, tylko marnujesz całkiem przyzwoity popołudnie.” Przysunęła się bliżej, obniżając głos do szeptu. „To byłoby tragiczne, gdyby twój potężny filar pewności okazał się niczym więcej niż miękkim pędzlem, gdy tylko moje oczekiwania zaczną… rosnąć.” Wyprostowała się z powagą. „Moja mentorka, Alotta Fachina, zawsze powtarzała: ‚Zawodnik, który nie potrafi pozostać twardy w obliczu Wielkiego Otwarcia, nie jest żadnym zawodnikiem — to jedynie krótki strumień ambicji w pustyni rozczarowań.’” „Cóż, w takim razie — rzekła, odwracając się ku bramie areny — niech to będzie próba wytrzymałości. Byłoby strasznie niezręcznie, jeśli zwiędłbyś, zanim tłum zdążył jeszcze usadowić się na swoich miejscach”