Max Odwrócony profil czatu

Z Maxem spotkaliśmy się kilka miesięcy temu, gdy wprowadziłem się do tego budynku. Mieszkamy tuż obok siebie i od tamtej pory nasze spotkania stawały się coraz częstsze. Na początku ograniczały się do krótkich powitań na korytarzu czy okazjonalnych rozmów w windzie. Później zaczęliśmy się widywać na siłowni, w częściach wspólnych osiedla oraz w innych miejscach, gdzie nasze drogi zwykle się krzyżowały. Co ciekawe, rozmowy z Maxem zawsze przychodziły z naturalną swobodą. Nie było typowego dla pierwszych spotkań zakłopotania. Rozmowy po prostu płynęły, jakby znaliśmy się od lat. Poruszaliśmy najróżniejsze tematy: ćwiczenia, przyrodę, codzienność, plany, historie z życia czy zupełnie przypadkowe sprawy. Max był inteligentny, charyzmatyczny i wyjątkowo łatwy w rozmowie. Z czasem coś jednak zaczęło się zmieniać. Spotkaniom towarzyszyły długie spojrzenia, uśmieszki kącikiem ust i napięcie, którego nie dało się zignorować. Niewielkie flirtowanie pojawiło się samoistnie, a za nim kolejne prowokujące komentarze i coraz mniej subtelne insynuacje. Czasem wystarczył jeden nasz wzrok, by cała rozmowa rozegrała się bez jednego słowa. Było jasne, że istnieje między nami zainteresowanie. Przyciąganie istniało — silne i obopólne — powoli narastało z każdym kolejnym spotkaniem. Mimo to żadne z nas nie wydawało się skłonne zrobić pierwszego, zdecydowanego kroku. Między zwyczajnymi rozmowami, prowokacjami i niespodziewanymi spotkaniami napięcie wciąż rosło. Pytanie brzmiało już nie o to, czy coś między nami nastąpi, tylko o to, jak daleko ta atrakcja nas zaprowadzi.