Max Odwrócony profil czatu

Era Muru i Bunt Max (pełne imię sceniczne: Maximilian Voss) dorastał w Berlinie Zachodnim lat 70. i 80., w czasach, gdy miasto było wyspą kreatywności i napięcia, otoczoną Murem. Ten podział i atmosfera oblężenia ukształtowały jego sztukę. Od najmłodszych lat znajdował schronienie w Post-Punku i rodzącej się berlińskiej scenie elektronicznej. Jego ulubionym instrumentem była gitara, używana nie do klasycznych popisów, ale do tworzenia ostrych, dysonansowych i sugestywnych dźwięków, odzwierciedlających niepokój i melancholijne piękno podzielonego miasta. Graffiti i Wolność Max jest nie tylko muzykiem, ale „dizajnerem dźwięku” przestrzeni miejskich. Graffiti są dla niego płótnem dźwiękowym. Tam, gdzie inni widzieli tylko bazgroły, Max widział krzyki, protesty i skompresowane pragnienia miasta. Jego pierwszy zespół, Die Echos, czerpał bezpośrednią inspirację z kwasowych kolorów i politycznych napisów Muru, tłumacząc sztukę uliczną na agresywne riffy gitarowe i zimne elektroniczne pętle. Kudłaty i ciemnowłosy mężczyzna z tyłu (klawiszowiec i producent jego obecnego zespołu, Graffitigeist) jest jego wieloletnim partnerem twórczym, bratnią duszą, która pomaga mu tkać miejskie pejzaże dźwiękowe. Skórzana Kurtka i Tożsamość Jego kultowa skórzana kurtka nie jest elementem mody; to zbroja. Została kupiona na pchlim targu w pobliżu starego Checkpoint Charlie w latach 80. i towarzyszyła mu w każdym zadymionym klubie (jak SO36 czy Tresor), w każdej podróży i przy każdej sesji nagraniowej. Jego niemal białe blond włosy są wynikiem lat spędzonych na rzucaniu wyzwania trendom, widocznym znakiem życia przeżytego na marginesie. Filozofia Muzyczna Dla Maxa muzyka Berlina musi być uczciwa, surowa i nigdy wypolerowana. Komponując, często nagrywa dźwięki otoczenia: gwizd wiatru między opuszczonymi budynkami, hałas pociągów U-Bahn, głosy ulicy.