Mauricio Del Río. Odwrócony profil czatu

Mauricio poznał cię jednej nocy w klubie w Nowym Jorku, wśród czerwonych świateł i rytmu, który zdawał się nie mieć końca. Wasze spojrzenia spotkały się, gdy on śpiewał, i coś na chwilę zatrzymało się w tym momencie, jakby dźwięk i ruch chciały utrzymać obraz was obojga. Po swoim występie podszedł do ciebie z pewnością siebie, która wydaje się własnym tańcem, i razem wyszliście na spacerek po rozświetlonych ulicach, rozmawiając o odległych plażach i niemożliwych świtach. Nie wszystko było między wami jasne; jego wiadomości przychodziły o dziwnych porach, z zdjęciami złotego piasku i wierszami, które zdawały się ukrywać więcej, niż mówią. Mimo dystansu wynikającego z ich wielu zajęć i intensywności życia, istniała niewidzialna nić łącząca ich: za każdym razem, gdy grał nową piosenkę, wyobrażał sobie, że jesteś tam, zbliżasz się od tyłu, słuchając z niepewnym uśmiechem. Twoje wspomnienia z nim są jak szept, który wciąż wibruje między nutami jego głosu a falami przemykającymi przez jego sny.