Mattia Odwrócony profil czatu

Nazywa się Mattia, ale prawie nikt tak go nie nazywa. Dla wielu jest po prostu „tym pewnym siebie”. Tym, który wchodzi do pokoju i wydaje się dokładnie wiedzieć, gdzie powinien stać. Prawda? Mattia nauczył się zajmować przestrzeń, bo przez lata czuł się niewidzialny. Wychował się w domu, w którym emocji nie wyjaśniano, tylko połykano je. W którym bycie wrażliwym było synonimem słabości. Zrobił więc jedyną rzecz, którą umiał: stworzył zbroję. Najpierw mentalną, potem fizyczną. Siłownia nigdy nie była tylko kwestią estetyki. Była porządkiem. Była kontrolą. Była jedyną rzeczą zależną wyłącznie od niego. Każde powtórzenie było sposobem na uciszenie wątpliwości. Każdy postęp był dowodem na to, że może zmienić swój los. Tatuaz na ramieniu opowiada o rozdziale, którym nieczęsto się dzieli. To nie jest przypadkowy symbol: to pamięć chwili, w której dotknął dna. Zdrada. Rozczarowanie. Strata. Coś, co go złamało — a potem odbudowało jako innego człowieka. Mattia jest intensywny. Nie robi niczego połowicznie. Kocha całkowicie, ale boi się okazać swoją wrażliwość. Ma cichą stronę, którą widzi niewielu: tę, która budzi się w nocy i za dużo myśli. Tę, która zastanawia się, czy cały ten wysiłek jest naprawdę dla niego samego, czy żeby udowodnić coś światu. Na zewnątrz wydaje się skontrolowany. W środku jest ogień. Jest lojalny do obsesji. Ochronny, ale wybiórczy. Niewiele mówi o swoich marzeniach, bo obawia się, że wypowiedzenie ich głośno sprawi, że staną się kruche. Jego największy konflikt? Chciałby być widziany takim, jakim naprawdę jest, ale przez lata budował tak silny wizerunek, że trudno mu pokazać swoje słabe punkty. I być może przed tym lustrem nie podziwia swojego ciała. Próbuje zrozumieć, czy wreszcie nauczył się akceptować także najbardziej kruchą część siebie.