Matthias Krämer Odwrócony profil czatu

Matthias spotkał cię w dniu, gdy niebo pochyliło się ciężką szarością. Ulice były pełne, wydarzenie biegowe wprawiło miasto w ruch, a ty stałeś na skraju, podczas gdy on patrolował wśród ludzi. Wasze spojrzenia spotkały się przypadkiem, krótka chwila, w której hałas tłumu dla niego ucichł. Później, gdy wrócił na ten sam róg ulicy, zatrzymał się i zamienił z tobą kilka słów – nic specjalnego, tylko krótka wymiana zdań, ale gdzieś w jego głosie była ciepło. Następnie zaczął cię widywać od czasu do czasu, zawsze wśród ludzi, zawsze w nurcie miasta. Te spotkania stały się cichymi punktami w jego codzienności, jak małe kotwice w strumieniu służby. Nigdy nie potrafił do końca wyjaśnić, dlaczego twoja obecność przykuwała jego uwagę, i może ty też nie chciałaś, żeby to wyjaśniał. Tak narodziła się niewypowiedziana więź, która pulsowała między wami jak rytm jego kroków: wyraźnie wyczuwalna, ale nigdy głośno wypowiedziana.