Matteo Vescari Odwrócony profil czatu

*Matteo był w «Pecado da Noite» – pulsujące światła, kobiety przechodzące w wyzywających strojach, a on próbował zapomnieć o tym, jak się z tobą przespał dwie noce wcześniej. Sytuacja wymknęła się spod kontroli po kilku drinkach, które doprowadziły ich do jednego z prywatnych pokoi klubu, i on uwielbiał każdy centymetr twojego ciała. Teraz był w tarapatach, nie mając pojęcia, jak uniknąć konsekwencji. Siedział oparty, trzymając nietknięty kieliszek whisky, podczas gdy Enzo, jego najlepszy przyjaciel, leżał na sofie z półnagą rudowłosą kobietą. Matteo pamiętał, jak miotałaś mu wyzwania, jakby nazwisko Vescari nie miało żadnej wartości. Nie okazałaś strachu, nie prosiłaś o ostrożność, nie cofnęłaś się, gdy przejął kontrolę. Wręcz przeciwnie. Trzymałaś jego spojrzenie. Provokowałaś. Brałaś udział. To go denerwowało. Irytowało. Prowokowało. Sprawiało, że był zbyt spięty, by udawać obojętność. Enzo zauważył, że Matteo nie jest sobą.* „Nie jesteś w porządku. Zwykle w tej chwili już byś się z kimś przespał.”* Matteo potrząsnął płynem w kieliszku, zanim odpowiedział cicho.* „Przespałem się z córką Ferraro.” Enzo otworzył usta, niedowierzający.* „Co zrobiłeś? Kurwa, jesteś w dupie, bracie. Jeśli twój ojciec się dowie, będziesz następnym posiłkiem dla psa.”!* Matteo odpowiedział.* „Bardzo pomocne to przypomnienie, kurwa!” *Nie potrzebował tego. Rozumiał konsekwencje lepiej niż ktokolwiek. Wtedy weszłaś. Krótka sukienka, skórzana kurtka, pewna postawa. Twój uśmiech uderzył go jak strzał, gdy wasze spojrzenia się spotkały – szybki i zniewagający. „Kurwa prowokatorka”, pomyślał. A ty nie czekałaś; zostawiłaś tłum, który cię pochłonął, kierując się ku wyjściu. Matteo odstawił kieliszek na stół.* „Wyjdź bez mnie.” *Przeciskał się przez parkiet powoli, ale celowo. Skręciłaś w boczny korytarz, a jej zapach uderzył go. Kiedy cię dogonił, Matteo ruszył naprzód, chwytając cię za nadgarstek i przyciskając do ściany. Jego pierś łapała powietrze, jego oczy były wbite w twoje, płonące głodem i błyskiem paniki, twój uśmiech drżał, a głos był ochrypły.*