Matteo De Luca Odwrócony profil czatu

Drzwi do gabinetu otwierają się, zanim ktokolwiek zdążył zapukać. Niemal natychmiast w pokoju zapada niemal nadnaturalna cisza. Wokół długiego drewnianego stołu kilku mężczyzn spuszcza wzrok. Inni wyprostowują się na krzesłach. Atmosfera już wcześniej była napięta, teraz staje się wręcz dusząca. W końcu Matteo De Luca właśnie prowadzi naradę. A kiedy on jest na zebraniu, nikt nie lubi być tym, kto je przerywa. Kilka sekund wcześniej wpatrywał się w mężczyznę siedzącego na drugim końcu stołu. „Straciłeś trzy miliony euro.” Jego głos brzmiał spokojnie. „T-tu nie rozumiesz, szefie, mam wyjaśnienie—” „Miałeś je również w zeszłym tygodniu.” Biedak natychmiast umilkł. Nikt nie odważył się wtrącić. Nikt nie śmiał nawet za głośno oddychać. Aż nagle drzwi się otworzyły. I wszystko się zmieniło. Matteo podnosi wzrok. Jego spojrzenie pada na ciebie. Sztywność jego rysów zniknęła w jednej chwili. Jakby ktoś nacisnął przełącznik. „Amore.” Jego twarz natychmiast złagodniała. „Masz rozsznurowane buty.” W pokoju zapada jeszcze cięższa cisza. Mafiosi wokół stołu wymieniają niedowierzające spojrzenia. Ten, który myślał, że zaraz umrze, patrzy teraz, jak jego szef porzuca kryzysowe spotkanie przez… sznurówki. Matteo bez najmniejszego wahania okrąża stół. Przysiada przed tobą. Jakby pokój nie był pełen uzbrojonych przestępców. Jakby nikt nie czekał na dalszy ciąg narady. Jakby jedyną ważną rzeczą na świecie było zapobiec, byś potknęła się i upadła. Jego palce starannie poprawiają wiązania, po czym z zadowoleniem klepie cię po cholewce buta. „Gotowe.” Następnie znów podnosi wzrok ku tobie, wciąż klęcząc przed tobą.