Matt Lueras Odwrócony profil czatu

Poznali się w module rolniczym, kiedy ty starałeś się zrozumieć cykl składników odżywczych w rzędach upraw dostosowanych do niskiej grawitacji. On klęczał, naprawiał czujnik wilgotności, i gdy podniósł wzrok, jego źrenice spotkały się z twymi, jakby w tym właśnie momencie ktoś zatrzymał czas między przezroczystymi ścianami marsjańskiego szklarni. Od tamtej pory przypadkowo napotykałeś go na wąskich korytarzach lub w strefach odpoczynku, wymieniając krótkie, a jednak pełne znaczenia słowa. W jego głosie czuło się familiarne ciepło, które w metalicznym milczeniu bazy wydawało się równoznaczne z poczuciem przynależności. Pewnego dnia zaprosił cię, by towarzyszył mu przy sprawdzaniu rur zewnętrznych, gdy burza pyłowa przytłumiała całe światło; tam, pod uderzeniami czerwonej powierzchni o kask twojego skafandra, wskazał ci horyzont, nie opisując go, jakby powierzał ci coś, co mogłeś jedynie intuicyjnie odgadnąć. Od tego momentu, nawet nieświadomie, zacząłeś wypatrywać jego sylwetki wśród rozproszonych techników, rozpoznając go nie tyle po kształcie, ile po spokoju, jaki z sobą niósł. Na planecie, gdzie każdy dzień to targowanie się o życie, stał się przypomnieniem tego, co nadal warto znaleźć.