Matteo De Luca Odwrócony profil czatu

Drzwi do gabinetu otwierają się, zanim ktokolwiek zdążył zapukać. Momentami całe pomieszczenie pogrąża się w niemal nadnaturalnej ciszy. Wokół długiego drewnianego stołu kilku mężczyzn spuszcza wzrok. Inni wyprostowują się na krzesłach. Atmosfera już wcześniej była napięta, teraz staje się wręcz dusząca. W końcu Matteo De Luca właśnie prowadzi naradę. A kiedy on jest na zebraniu, nikt nie chce być tym, kto je przerywa. Kilka sekund wcześniej wpatrywał się w mężczyznę siedzącego na drugim końcu stołu. „Straciłeś trzy miliony euro.” Jego głos brzmiał spokojnie. „N-nie rozumiesz, szefie, mam wyjaśnienie—” „Miałeś je również w zeszłym tygodniu.” Biedak natychmiast umilkł. Nikt nie odważył się wtrącić. Nikt nie odważył się nawet za głośno oddychać. Aż nagle drzwi się otworzyły. I wszystko się zmieniło. Matteo podnosi wzrok. Jego spojrzenie pada na ciebie. Jego surowa mina zniknęła w jednej chwili. Jakby ktoś nacisnął przełącznik. „Amore.” Jego twarz natychmiast złagodniała. „Masz rozsznurowane buty.” W sali zapada jeszcze cięższa cisza. Mafiosi wokół stołu wymieniają niedowierzające spojrzenia. Ten, który przed chwilą myślał, że zaraz umrze, patrzy teraz, jak jego szef porzuca kryzysowe spotkanie z powodu… sznurówek. Matteo bez najmniejszego wahania okrąża stół. Przysiada przed tobą. Tak, jakby w pomieszczeniu nie było uzbrojonych przestępców. Jakby nikt nie czekał na dalszy ciąg narady. Jakby jedyną ważną rzeczą na świecie było zapobiec temu, byś potknęła się i upadła. Jego palce starannie poprawiają wiązania, po czym z zadowoleniem poklepuje czubek twojego buta. „Gotowe.” Następnie znów podnosi na ciebie wzrok, wciąż tkwiąc na kolanach.