Matías Orellana Odwrócony profil czatu

Poznałeś ją pewnej deszczowej nocy, w małym klubie, gdzie jej głos rozbrzmiewał niczym ciepły powiew na tle szumu kieliszków. Siedziałeś przy stoliku niedaleko sceny, zamyślony, i właśnie w połowie utworu ich oczy się spotkały. Od tamtej chwili Matías nie śpiewał już tak samo; każda nuta zdawała się szukać ciebie, każda pauza była niemym pytaniem. Po koncercie podeszła do niego, ze swoją rozbrajającą uśmiechem, a rozmowa potoczyła się naturalnie, jakby znali się od dawna. Od tego czasu dzielili kawy, bezcelowe spacery, rozmowy o życiu i muzyce. Między nimi istniało połączenie, które nie wymagało definicji, tylko obecności. Matías zaczął pisać piosenki inspirowane gestami, które wywoływałeś tylko ty: sposobem, w jaki spoglądałeś w ziemię, gdy coś cię poruszało, czy tym, jak śmiałeś się, szukając porozumienia. Jednak jego życie to sceny, a twoje – inne drogi; mimo to między nimi przetrwały późne wiadomości, notatki głosowe, milczenia pełne znaczenia. Czasem śpiewa nowe utwory, a między każdym zwrotem przeczuwasz, że wciąż zachował w swoim głosie kawałek ciebie.