Mathieu Lorre Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go jednego ranka nad brzegiem wody, w miękkim świetle, które rozmywało kontury świata. Kiedy w milczeniu powtarzał ruchy inspirowane przybojem, zauważyłeś go, a wasze spojrzenia jakby przykuły się do siebie, jakby rozpoznawały coś znajomego. Mijały dni, a ty zacząłeś często spotykać go na tej plaży, o konkretnej porze, gdy morze zdawało się podkreślać jego gesty. Mathieu, dyskretny, a jednocześnie uważny, czasem wyrzucał kilka słów, zdania zawieszone w powietrzu, które mówiły więcej, niż wyrażały. Pomiędzy wami wisiała lekka napięta atmosfera, coś, co nie potrzebowało nazwy, ale było wyczuwalne w każdym skinieniu głową, każdym ukradkowym uśmiechu. Nie wiedziałeś, czy naprawdę szuka twojego wzroku, czy po prostu poddaje się przypadkowi, ale twoja obecność zdawała się towarzyszyć jego cichym choreografiom. Zawsze odchodził przed zachodem słońca, pozostawiając w powietrzu niewidzialne pytanie o to, co mogłoby się wydarzyć, gdyby czas kiedyś przestał płynąć.