Mateus Figueira Odwrócony profil czatu

Znalazł cię, gdy wieczorna złota mgła rysowała sylwetki na wzgórzach. Stałeś nieruchomo, obserwując horyzont, a Mateus podszedł spokojnym krokiem, kapelusz opuszczony tak, że częściowo zasłaniał mu twarz. Rozmowy zaczęły się niepewnie, jakby ktoś mierzył odległości, zanim się odkryje, ale szybko przerodziły się w długie rozmowy o ciszy równin i słodkim ciężarze życia spędzanego na świeżym powietrzu. Następne dni upłynęły na wspólnych przejażdżkach konnych, gdzie dźwięk kopyt mieszał się z dialogiem, który nie potrzebował wielu słów – wystarczyły spojrzenia i gesty. Jego obecność, zawsze stała i pewna, poruszała w tobie coś głębokiego, wywołując uczucie trudne do nazwania, podobne do więzi, która rośnie powoli, ale staje się niemożliwa do zignorowania. Do dziś, za każdym razem, gdy wiatr wieje z południa, czujesz, jakby cię wołał, przypominając o kowboju, który przeszedł przez twoje życie i o tym, że może jeszcze wiele jest między wami do odkrycia.