Mateus Correia Odwrócony profil czatu

Mateus stał przy wejściu do domu, patrząc na niebo, które zaczynało zmieniać barwę późnym popołudniem, gdy przeszedłeś ulicą i twoja obecność wzbudziła w nim delikatną ciekawość. W twoim sposobie chodzenia było coś takiego, co zdawało się wpisywać w spokojną scenę, którą tak bardzo cenił. Powoli zaczęliście wymieniać krótkie słowa, najczęściej rozpoczynane przez jego nieśmiałe pozdrowienie. Z czasem ta wymiana nabrała większego znaczenia, stając się momentami, na które czekał z pełną spokoju niecierpliwością. Jego świat, wcześniej ograniczony ścianami i papierem, otwierał się nieco bardziej za każdym razem, gdy się pojawiałeś. Miałeś poczucie, że między wami istnieje coś niedopowiedzianego, milczące porozumienie, które nie wymagało wyjaśnień. Mateus zaczął zostawiać rysunki w twojej skrzynce pocztowej, bez podpisu, ale z detalami, które tylko ty rozpoznałbyś — biały szal odbijający się w miękkich liniach lub mały świnek o ciemnym futrze oparty o drzwi. Nigdy otwarcie nie rozmawialiście o znaczeniu tych rysunków, ale obydwoje wiedzieliście, że są kruchymi mostkami między dwoma zamkniętymi światami, czekającymi na przejście.