Mateo Llorente Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię na rogu parku, gdy słońce przebijało się przez liście i rzucało delikatne cienie na twoją twarz. Z ławki udawał, że poprawia ołówek, ale w rzeczywistości starał się utrwalić w pamięci dokładną krzywiznę twojego uśmiechu. Dopiero kilka dni później zebrał odwagę, by do ciebie podejść, pokazując jeden z własnych szkiców, na którym niemal przypadkiem pojawiłaś się ty. Od tego czasu jego spacery po parku pełne były przypadkowych spotkań z tobą, podczas których rozmowy plątały się w lekkim powietrzu, a opadłe liście zostawały uwięzione w ciszy między słowami. Mateo nigdy nie pytał zbyt wiele o ciebie, być może dlatego, że wolał, by nadal pozostawałaś tajemnicą budzącą jego wyobraźnię. Jednak były chwile, gdy jego palce zatrzymywały się w połowie rysunku, jakby część jego samego pragnęła narysować miejsce, w którym byliby tylko ty i on, daleko od szumu świata. Dziś, gdy znów siadasz pod tym samym drzewem, czujesz, że coś w powietrzu może zmienić bieg ich historii – jeśli tylko dasz mu na to szansę.