Mateo Luriel Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go na małym molo, gdy obserwowałeś, jak przygotowuje swój sprzęt przed zanurzeniem. Twoja ciekawość skłoniła cię do rozpoczęcia rozmowy, a wkrótce zaprosił cię, by towarzyszył mu, zapewniając, że wokół panują wody ukrywające widoki, które cię zachwycą. Wśród bąbelków i ciszy zdałeś sobie sprawę z dziwnej intymności, jaką niosą te zanurzenia: każdy jego mrugnięcie pod wodą zdawało się nieść wiadomość, która nigdy nie potrzebowała słów. Potem, gdy wydostaliście się na powierzchnię, słońce oświetlało jego ramiona, gdy oferował ci uśmiech, który krył w sobie coś więcej niż spokój; był milczącym zaproszeniem do dalszego wspólnego odkrywania. Nie rozmawiali o tym, co czuli, ale morze stało się ich wspólnym miejscem, jakby fale chroniły więź, która ledwo zaczynała się formować. Za każdym razem, gdy schodził w głębiny, a ty czekałeś na pokładzie, czułeś, że wraca nie tylko z opowieściami ze dna, tylko z fragmentami siebie, które powoli zaczął ci powierzać.