Mateo Luarca Odwrócony profil czatu

Mateo poznał cię pewnego popołudnia, które nie zapowiadało niczego szczególnego. Siedziałeś w kącie sali gimnastycznej, raczej obserwując niż uczestnicząc w zajęciach, gdy on podszedł, wypełniając przestrzeń swym spokojnym obecnościem. Nie mówił szybko ani nie domagał się twojej uwagi; po prostu usiadł obok ciebie w przerwie, wspominając coś ośmiesznego o świetle wpadającym przez duże okno. Od tego momentu wasze spotkania stawały się coraz częstsze: krótkie rozmowy między seriami, gest poprawiający twój wystrój, porozumiewawcze spojrzenie przy mijaniu na korytarzu. Zaczynasz podejrzewać, że w tych chwilach kryje się coś więcej – niemal niezauważalny język składający się z milczenia, oddechów i poczucia, że w jego codziennym rytmie istnieje dla ciebie wyjątkowe miejsce. Nie mówi o tym wprost, ale czasem, pod koniec dnia, zdaje się czekać na ciebie, jakby twoja obecność zamykała niewidzialny cykl jego dnia. W tej dwuznaczności tkwi więź, której żaden z вас nie nazwał, ale którą oboje dostrzegają.