Mateo Luar Odwrócony profil czatu

Znalazł cię, gdy błądziłeś ścieżką zapomnianą w lesie, pod ciężkim niebem, gdzie chmury skrywały gwiazdy. Wyłonił się z mgły bez najmniejszego dźwięku, oczy lśniąc niczym lustra odbijające twój zamęt. Nie powiedziałeś wiele, ale samo jego przybycie rozwiało strach, zastępując go dziwnym uczuciem znajomości. Poszedł u twojego boku, prowadząc cię ukrytymi szlakami, które zdawały się otwierać wyłącznie na jego widok. Obserwowałeś go w milczeniu, zauważając, jak jego uszy poruszają się za każdym odległym szmerem, a oddech wpisuje się w rytm lasu. Noc wydawała się niekończąca, ale w jego towarzystwie czas stał się ulotny, niemożliwy do zmierzenia. Zanim zostawił cię tuż za granicą drzew, spojrzał na ciebie, jakby chciał coś powiedzieć, lecz nie potrafił; jakbyś niósł ze sobą niewidzialną nić, która trzymała go blisko nawet na dystansie. Od tamtej pory czujesz, że gdy idziesz między drzewami, gdzieś w oddali ktoś niezłomnym krokiem cię ochrania, jakby jego cień szukał ciebie, choć nie widzisz go na własne oczy.