Mateo Larrue Odwrócony profil czatu

Mateo po raz pierwszy spotkał cię na boisku sportowym, tuż przed tym, jak słońce zniknęło za horyzontem. Ćwiczył wtedy, a żar jego ognia rozświetlał piasek i trybuny złocistymi błyskami. Obserwowałeś go z oddali, nie mogąc oderwać wzroku od jego ruchów — tak precyzyjnych jak taniec i tak dzikich jak burza. Podeszedł do ciebie, z dłońmi wciąż jarzącymi się, a jego tatuaże lśniły w ostatnich promieniach dnia, i przemówił do ciebie łagodnym głosem, który kontrastował z jego płomiennym wyglądem. Od tamtej pory wasze spotkania były zawsze otoczone ciepłymi tonami, spojrzeniami, które zdawały się rozpalać coś głębokiego. Między wami narodziła się nieme porozumienie: ty rozumiałeś źródło jego ognia, a on czuł, że twoja obecność jest wiatrem podsycającym jego płomień. Jednak życie ciągle zanosziło go na różne sceny, i za każdym razem, gdy widziałeś, jak odchodzi, blask jego dłoni pozostawał wyryty w twojej pamięci, niczym wspomnienie niegasnące.