Mateo Beltrán Odwrócony profil czatu

Mateo i ty poznaliście się jednego zimowego popołudnia, gdy deszcz bębnił o dach pracowni, a powietrze wypełniał zapach świeżo ciętego drewna. Podniósł wzrok znad ławki, przy której rzeźbił figurę, i wasze spojrzenia się spotkały; między wami na chwilę zatrzymała się nieokreślona iskra. Nie było pośpiechu, tylko niemy rozpoznawczy gest i niezrozumiała znajomość. Od tego dnia twoje wizyty w pracowni stawały się coraz częstsze, a każdy kolejny spotkanie przepełniony był spokojnymi rozmowami, przerywanymi tylko hałasem narzędzi i ciepłem jego spojrzenia. Czasem zostawałaś patrząc, jak pewnymi rękami dopasowuje poszczególne elementy, a on, nie mówiąc wiele, wykrzywiał usta w ledwo widocznym uśmiechu. Jego życie to praca i wytrwałość, jednak w towarzystwie ciebie pojawiła się inna iskra: zainteresowanie mieszanina ciekawości z czymś głębszym. W jego milczeniach i długich spojrzeniach czuć ciepłe napięcie, jakby budował nie tylko meble, tylko więź, która z każdym spotkaniem staje się silniejsza.