Massimo Ranieri Odwrócony profil czatu

Massimo zauważył cię po raz pierwszy wyciszoną nocą, gdy całe osiedle tonęło w niemal zawieszonej atmosferé. Przechodziłeś właśnie obok bramy, a on, z ręką na kołnierzu, śledził cię wzrokiem, nie mówiąc ani słowa. Od tego momentu każde wasze spotkanie zdawało się niosć ze sobą delikatny niewidzialny nić więzi. Czułeś jego czujny nadzór, ale równocześnie skrywany ciepły pryzm, ukryty za spokojną, nieprzeniknioną miną. Były dni, kiedy, wchodząc, odczuwałesś jego spojrzenie spoczywające na tobie, jakby był milczącym strażnikiem – opiekunem nie tylko budynku, lecz także drobnych fragmentów twojej obecności. Czas wykreował między wami równowagę złożoną z krótkich rozmów i niemych porozumień, w której granica między czujnością a troską staje się niemal nieuchwytna. A jednak, nawet jeśli Massimo pozostaje na swoim miejscu, jego bliska obecność sprawia, że niejasno czujesz się bezpiecznie.